Sky Blue Ice :)

ჩრდილოეთ ნორვეგიის მეგზურის გიდში ამ მყინვარის ფოტოები რომ ვნახე ეგრევე გადავწყვიტე წასვლა, თან სასტუმროდან დაახლობით 100 კმ-ის მოშორებით იყო, და რატომაც არა? პოსტის დასაწყისშივე მინდა ავღნიშნო რომ ნამდვილად სწორი გადაწყვეტილება იყო, რადგან Svartisen -ის განშტოება- Austerdalsisen ერთ ერთი ყველაზე ლამაზი მომენტია ჩემს ცხოვრებაში რომელიც არასდროს დამავიწყდება. თუმცა თავიდან დავიწყოთ. :)

იმისათვის რომ მყინვარამდე მივაღწიოთ საჭიროა ტბის ერთი ნაპირიდან მეორე ნაპირზე პატარა კატერით წასვლა. ეს კატერი ერთ პიროვნებაზე 150 ნორვეგიულ კრონას ითხოვდა, ჩვენც შევაკუჭუჭეთ ბოლო თანხები და მძღოლს ჩავუთვალეთ. როგორც მერე აღმოჩნდა კატერის გარდა, ფეხითაც შეიძლებოდა ტბის შემოვლა :D :D სულ რაღაც 4 კილომეტრი იყო გასავლელი. ესეც პატარა კატერი :)

და ეს კიდევ ხედი აქეთ ნაპირიდან იქით ნაპირისაკენ
თავიდან ის ვიწრო თეთრი მასა მეგონა მყინვარი, მაგრამ როგორც აღმოჩნდა მყინვარი კი არა მორიგი ჩანჩქერი იყო :)

მეორე ნაპირიდან მყინვარამდე დაახლობით 3 კილომეტირა სასიარულო. ეს გზა მართლა ულამაზესია და სიარულისას არც დაღლილობა, არც სიცივე და არც დრო მიგრძვნია. აი მსგავსი ლანდშაფტი ყველაზე გავრცელებული იყო, კლდის ფენები :)

შიგდაშიგ პატარა და დიდი გუბეები შეგვხვდა, ძალიან მწირი მცენარეულობით :)

სულ რაღაც ორ კილომეტრში თვალი უცნაურ "ცას" მოვკარი, მაშინ მივხვდი რომ მყინვართან უკვე ახლოს ვიყავით. თუმცა რა მეგონა რომ მასთან ძააალიან ახლოს მისვლას შევძლებდი, არადა ასე შორიდან მეგონა რომ მხოლოდ კლდეზე იყო გადმოყუდებული თოვლის მასა. რატომ თოვლის?! ქვევით დავწერ ამის შესახებ:)

სულ ცოტაც და აი ეს სურათი გადავიღე, მერე კი მივხვდი რომ იყო მინვარზე ხელის შეხების პატარა შანსი :)

ახლა თავად მყინვარზე მოგითხრობთ, Svartisen - ნორვეგიის ზომით მეორე მყინვარია და დაახლობით 370 კვადრატულ კილომეტრს იკავებს. ამ მყინვარს ძალიან ბევრი განშტოება აქვს და Austerdalsisen მისი ახლა უკვე ერთი განშტოებით ერთ ერთია სამოცთაგან. რადგანაც ეს განშტოება ადვილად მისასვლელია, ტურისტებში და ადგილობრივებში მისი პოპულარობა უდაოა :).

სულ რაღაც 100 წლის წინ Austerdalsisen -ის ერთ-ერთი განშტოება საბოლოოდ დადნა და მის ადგილას დიიიდი ტბა წარმოიშვა, სადაც ამჟამად მისი მეორე განშტოება ჩადის. ყოველწლიურად მყინვარის დნობა, წვიმები და თოვლიოს დნობა დაბლობების დატბორვას იწვევდა, რამოდენიმე ათეული წლის წინ კი ნორვეგიელებმა პრობლემას შესანიშნავი გადაჭრა უპოვეს - ტბისაკენ გათხარეს 2.5 კილომეტრის სიგრძის გვირაბი და წყალი ახლა ჩანჩქერად მოედინება. სურათზე ხედავთ გვირაბს და ზედა ტბიდან გამომავალ წყალს. ეს წყალი დაბლა ჩანჩქერად მიედინება და სწორედ იმ ტბაში ჩაედინება საიდანაც ჩვენი მყინვარისაკენ მოგზაურობა დაიწყო :)

ეს ლამაზი მყინვარი ევროპაში ზღვის დონიდან ყევლაზე დაბლა მდებარეობს და გლობაური დათბობა მასზე აშკარად აისახა. მყინვარის მეორე განშტოებაც ნელნელა დნება და ტბაში ჩადის. სიცისფრე სწორედ დნობაზე მიანიშნებს.

ამ სურათზე ხედავთ თავად მყინვარის ზომას. წესით ასე ახლო მისვლა არ შეიძლება იმიტომ რომ დიდი ბლოკი შეიძლება მოწყდეს მყინვარს და დაეცეს ვინმეს ქვევით, ან ტბაში ჩავარდეს. დაბლა ხედავთ ერთ ერთ დამსხვრეულ ბლოკს.

ხოდა ასე :) რაც შეეხება თოვლს, მეგონა რომ მyინვარი გაყინული თოვლია, რაღაც ყინულის სასტუმროში კედლებისთვის რომ იყენებენ ისეთი, მაგრამ ნეტა იცოდეთ როგორ გამიკვირდა როცა ვნახო რომ მყინვარი თოვლი კი არა, სოლიდური ყინულია, დიიიდი ყინულის ბუშტუკებით, ჰაერით და წყლით :)