Jul 7, 2011

სამსახურის ამბები ორი

ვაგრძელებ სამსახურის ამბების მოყოლას :)

მიუხედავად იმისა რომ ჩემს განყოფილებაში დემენცია არავის აქვს, ფაქტია რომ პაციენტებს აქვთ მეხსიერების პრობლემები (რაც არაა გასაკვირი 80+ ზევით). ხოდა ერთი პაციენტი გვყავს რომელც დღეში 100 ჯერ მეკითხება სახელს, უბრალოდ ვერ იმახსოვრებს იმიტომ რომ ჩემი სახელი მისთვის უცხოა. ხოდა დღეს გამოსავალი იპოვა "მე შენ სახელს მაინც ვერ დავიმახსოვრებ, ამიტომ "ლამაზ გოგოს" დაგიძახებო" :). ლამაზი გოგო კი ორი ვართ განყოფილებაში, მე და კიდევ ერთი ახალი გოგონა, რომელიც ძალიან ლამაზია :)

საუზმის შემდეგ თავისუფალი დრო გვქონდა და მეც იმის ნაცვლად რომ ჩემთვის დამესვენა, პაცინეტებთან ვყავი და ვესაუბრებოდი (ძალიან დამღლელი აქტივობაააა მინდა გითხრათ იმიტომ რომ ბევრს კარგად არ ესმის). ხოდა ერთმა პაციენტმა მითხრა კარგი ოკუპაციური თერაპევტი იქნებიო. პრინციპში მან რა იცის რა და როგორ ვიქნები, მაგრამ მაინც მესიამოვნა :D

კიდევ ერთმა პაციენტმა მითხრა - სულ დადებითი ენერგია შემოგაქვსო (spy).

ჩვენთან სამსახურში პაციენტებზე წამლის მიცემის უფლებას მხოლოდ მაშინ ვღებულობთ რაც სპეციალური ტესტი ჩავაბარეთ და შემდეგ ექთანს ვესაუბრეთ. სამწუხაროდ ეს ტესტი მეც ჩავაბარე (სამწუხაროდ იმიტომ რომ არ მინდოდა ასეთი პასუხისმგებლობის აღება, არავინ მაძალებდა მაგრამ როცა ვმუშაობ ვერ ვამბობ - ამას გავაკეთებ, იმას არა). ხოდა ექთანი მეუბნეოდა რომ კარგია როცა გვერდით ის ადამიანები არიან რომლებიც 30 და მეტი წელი მუშაობენ ერთ ადგილასო, მე კი ვუპასუხე რომ კი კარგია მაგრამ წლებისდა მიუხედავად თანამშრომელი შეიძლება ერთიდაიგივე შეცდომას უშვებდეს, და მაგალითი მოვუყვანე რომელიც წინა პოსტში დავწერე. ექთანმა კი გაიკვირვა, მაგრამ მერე დილემა გაჩნდა როგორ უნდა ვუთხრა მე ორი კვირის მისულმა თანამშრომელმა, ადამიანს რომელიც 30 წელია ერთ საქმეზე მუშაობს რომ ის რასაც ის აკეთებს არის "შეცდომა", ან აქვს კი აზრი თქმას? რადგან სადაც 30 წელი შენი წესით აკეთე, ერთ ნათქვამზე არაფერი შეიცვლება, არც ორზე, არც სამზე და საბოლოოდ თავსაც შეაზიზღებ.

პ.ს. გადავიკითხე პოსტი და სულ კარგი რღაცეები დამიწერია ჩემზე. ახლა ერთი ცუდიც უნდა დავწერო. მოკლეთ ერთი პაციენტი გყავს რომელსაც უჭირს იმის თქმა რაც უნდა, და მეც მიჭირს გავიგო მისი სიმბოლოები. ხოდა ერთ დღეს ლანჩის შემდეგ თავის ოთახში შევიყვნე და დავტოვე ასე მჯდომარე, ფანჯარის გვერდით. ვიფიქრე რომ ფანჯარაში იყურებოდა და გაერთობოდა. თურმე სად დავცურავ, დამჯდარი კი არ უნდა დამეტოვებინა, არამედ უნდა დამეწვინა თავის საწოლში. ეს საწყალი ქალი კი იჯდა, იჯდა და ვერც ამბობდა რა უნდოდა, დარეკვაც ვერ მოიფიქრა. ძალიან ციდად ვიგრძენი თავი როცა ექვსი საათისთვის ჯდომით გადაღლილი ქალი ვახშმისათვის გამოიყვნეს.

2 comments:

Keti said...

ლამაზი გოგო >3
მგონი ყველა სამსახურში ასეა – თუ ახალი ხარ და დიდი სტაჟის ადამიანს რამეს უსწორებ, ან უბრალოდ მასზე უკეთ მუშაობ, ამ ადამიანებს არ მოსწონთ :)

Toma said...

Keti - ki egrea qeti. kidev erti shemtxveva sadac mchirdeba diplomatiuri ena gamovdzebno :D :D

mgoni is droa raime kursi movdzebno diplomatiuri shenisshvnebis sascavleblad :D