Mar 25, 2011

ჩემი პატარა ქალაქი :)

ამბობენ პირველი პაციენტები სამუდამოდ ამახსოვრდება ადამიანსო და ასე მგონია რომ მართალია, ყოველი შემთხვევისთვის ჯერ ჯერობით მართალია. ასევე ამბობენ პატარაა "ეს ქვეყანაო" და ესეც მართალია, ყოველი შემხთვევისათის აქამდე ასეა :)

ორი წლის წინ პირველ პრაქტიკას დამბლის რეაბილიტაციის ცენტრში გავდიოდი. დღემდე მახსოვს ყველა პაციენტი ვისაც შევხვდი, ასევე დღემდე მახსოვს თითოეული მათგანის სიმპტომი, მაშინდელი სტატუსი, და პრობლემა. ასევე კარგად მახსოვს მათი ოჯხური მდგომარეობა, პროფესია, საცხოვრებელის სტატუსი და ა.შ.

რაზე ვწერ ახლა ამას, დღეს სემინარზე ერთ -ერთმა ჯგუფმა წარმოადგინე ერთი დამბლიანი პაციენტის ქეისი. ხოდა ჰოი საოცრებავ, ამ პაციენტში ამოვიცანი ერთ ერთი პაციენტი რომელსაც ორი წლის წინ შევხვდი და ინტერვიუ ჩავატარე. როგორც აღმოჩნდა მის ცხოვრებაში ბევრი რამ შეცვლილა ბოლო ოწი წლის განმავლობაში, მაგრამ ერთი რამ რაც არ შეცვლილა მისი სიმპტომები და პრობლემატიკაა. ძალიან გული დამწყდა რომ ორი წლის წინ და ახლაც მას იგივე პრობლემა აქვს :(, შესაბამისად დღის წესრიგში დავაყენე საკითხი - რა ჩემ ფეხებს მიკეთებენ ის პერსონალი რომელიც მასთან მუშაობს?!

No comments: