Feb 28, 2011

აბღავლებული მე

დღეიდან დაიწყო მე ვხედავ მზის მეორე სხივი, და მეც დილიდანვე მომეცა პოსტის დაწერის და ანალიზის საშუალება. რა ბედნიერებაა, არც კი ვიფიქრებდი რომ ასე მალე დავწერდი ამ პოსტს.

ფაქტი, ანუ რა მოხდა - როგორც წინა პოსტში ვწერდი, დღეიდან ახალი საგანი დავიწყეთ, საგანი სომატიკაშია. კურსი მოიცავს ერთ თვიან პრაქტიკას და ჩვენც პირველსავე დღეს დავინაწილეთ ადგილები. ადგილები ყველა ადგილობრივ საავადმყოფოებში იყო. ჩემ დიდ ინტერეს იცით რომ წარმოადგენს ნევროლოგია/ფსიქიატრია. შესაბამისად კურსები რომლებიც ამ საგნებს ეხებოდა ძალიან კარგად ვისწავლე და შედეგიც ძალიან კარგი მქონდა. დღეს კი რა მოხდა - ერთადერთი ადგილი ნევროლოგიის განყოფილებაში, და ისიც ლოტით გავათამაშეთ მე და ერთ ჯგუფელს შორის. მე რათქმაუნდა წავაგე და ნევროლოგიის განყოფილების ნაცვლად ახლა მომიწევს ორთოპედიის განყოფილებაში ყოფნა. ორთოპედიის კი აზრზე არ ვარ, საგანი რომ ვისწავლეთ, ჩემი მიზანი იყო ერთი - გამოცდის ჩაბარება და სამუდამოდ დავიწყება. კიდევ კარგი ანატომია მაინც ვიცი კარგად, იქნებ გამომადგეს.

სიმართლე გითხრათ თავი ვერ შევიკავე და ძალიან ავღელდი, მივედი მასწავლებელთან და ვუთხარი რომ უსამართლობაა ლოტოთი ადგილის გადაწყვეტა, რომ ჯერ ჩვენი მოტივაციისათვის უნდა მოესმინათ და მხოლოდ მერე გადაეწყვიტათ თუ ვის დაეკავა ის ადგილი. მეორე მასწავლებელსაც იგივე ვუთარი, მაგრამ პასუხი იყო რომ ახალ ადგილს ვერ იპოვიდა. მოკლეთ თავი ვერ შევიკავე და მთელი დასვენება (დაახლოებით ერთი საათი) გულდასმით გამოვიტირე ჩემი ადგილი და ჩემი თავი.

დასკვნები - ვიცი ეს ყველაფერი თავის გამართლება და მოტივაციის შექმნის მცდელობაა, მაგრამ ვინ იცის იქნებ ორთოპედიის განყოფილება არც ისეთი უჟასია როგორც მე მგონია? როგორც ზემოთ ავღნიშნე, ამ საგნის საერთოდ დავიწყებას ვაპრებდი, მაგრამ ამ დავიწყებით ძნელია იმის მიხვედრა თუ რას ვკარგავ. იქნებ პირიქით სრულიად ვჯდები განყოფილების პროფილში და პირიქით შევძლებ კარგად მუშაობას?

კიდევ ვისწავლე რომ ხალხს უნდა ველაპარაკო. იმ გოგომ ვინც ადგილი "წამართვა", ჯობდა დავლაპარაკებოდი და ამეხსნა რატომ მჭირდებოდა ეს პრაქტიკა ნევროლოგიაში ასე ძალიან, იქნებ მოესმინა და თავად დაეთმო? მაგრამ იმ წუთას და ახლაც ისეთი აღელვებული ვიყავი არ შემეძლო საუბარი.

კიდევ ერთი დასკვნა, ტირილით საქმეს ვერ უშველი, მაგრამ გულს მოიოხებ. ეს ჯობია ემოციის დაგროვებას!

3 comments:

Keti said...

რა წესია ეს ლოტით გათამაშება.
მაგრამ ისე შეხედე, რომ ეს გამოცდილებაც აუცილებელია და გამოგადგება, სხვა რა გზაა :)

dato beshkenashili said...

vaimeee :)))))) warmogidgine :((

Toma said...

cudi dasanaxi vikavi :D