Oct 29, 2010

აი ასე შეგიძლია გაიგიჟო თავი!

ჩემი მეგობრის დაბადების დღე რომ არა არ ვიცი შევძლებდი თუ არა ამ პოსტის დაწერას.
საქმე იმაშია რომ უზომოდ და უაზროდ ვიცი ყველაფრის კეთება. ნორმალური ადამიანი დღეს საერთოდ არ იფიქრებდა რამის დაწერაზე მე კიდევ დასვენების ნაცვლად თვალები დავითხარე. ბოლოს ისე ცუდად გავხდი რომ ლამის სკამიდან გადავარდი. აი თვალები და მის უკან მდებარე არეა რომ გიფეთქავს ტკივილით ხო იცით, რაღაც მაგდაგვარი, და ეს ყველაფერი რატომ? იმიტომ რომ რაღაც იდიოტური საშინაო დავალება დავწერო.

ხანდახან ვფიქორობ რომ ჩვეულებრივი გამოცდა უფრო კარგია ვიდრე ეს საშინაო დავალებები, იმიტომ რომ საშინაო დავალება პირდაპირ იწვევს ჩემს გაგიჟებას. შე კაი ადამიანო მოცემული გაქვს ლიტერატურა 3 წიგნი, რას იკლავ თავს და ეძებს სტატიებს, კითხულობ, არჩევ, აჯამებ და მერე წერ?! არავინ გვთხოვს ამ ყველაფერს მაგრამ სამწუხაროდ მე ვთხოვ ჩემ თავს და იმდენად ვიღლები რომ აღარაფრის თავი არ მაქვს ხოლმე, საჭმლის მომზადების თავიც კი, იმიტომ რომ მთელი შემოქმედებითი ენერგია საშინაო დავალების წერაში მიდის :(. თუ თქვენ ფიქრობთ რომ ამდენს იმიტომ ვწვალობ რომ მასწავლებელს თავი მოვაწონო ძალიან ცდებით, რადგან ამ მასწავლებლებს მხოლოდ ერთხელ ვხვდებით, ამდენს იმიტომ ვწვალობ რომ არასდროს ვარ კმაყოფილი იმით რაც მაქვს მოცემული. წიგნებით წერა საშინაო დავალებების საშინლად არ მომწონს, ჩემი აზრით სტატიები ყველაზე კარგია გასაკუთრებით ბოლო 2-1 წლის, რადგან ახალი სტატია ახალი შედეგია, წიგნებში კი უფრო ძველი ინფორმაციაა მოცემული. ხოდა აი ამ ყველაფერს ჩიხში შევყავარ.

ხოდა რას ვამბობდი, კიდევ კარგი ჩემი მეგობრის დაბადების დღე იყო და ავცილდი კომპიუტერს თორემ არ ვიცი რა მომივიდოდა.

Tired! So tired.
I wish I knew how to manage my time better, well not time but activities, becasue I drive myself like a spot car, and this can not last to long.
Home works are kilning me :( I would rather take 6 exams during 7 weeks than write one home work :( not becasue i am lazy, but becasue i can not stop myself to search for new information, and as my reader know, I do never like the result so everything this makes me CRAZY!!! :( It is like a running on the circle, there is not end.

No comments: