Jun 21, 2010

სოფელი და ბებია :)

მოვედი ახალი პოსტით :) ძალიან ბევრი მაქვს დასაწერი და არც კი ვიცი საიდან დავიწყო. ეს დღები სოფელში ვიყავი, ბებო ვინახულე. ჩემ ძველ მკითხველს კი ეცოდინება რომ ბებია ავადაა (დემენცია), მაგრამ მიუხედავად ამისა მანც მიცნო, ამან ძალიან გამახარა. კი არ ახსოვდა ზუსტად ჩემი სახელი, მაგრამ ის კი იცოდა რომ შვილიშვილი ვარ, ამის გარდა კი ყველაფერი უმნიშვნელოა. თბილისში რომ ჩამოვედი მეტროში ერთი მოხუცი ბაბუ ვნახე, ისეთი საყვარელი ბაბუ იყო მაგრამ ძალიან გატანჯული სახე ქონდა ხოდა ძალიან ცუდ ხასიათზე დავდექი. მიუხედავად იმისა თუ რამდენს მუშაობ, სად მუშაობ უზრუნველყოფილი სიბერე ჩვენს ქვეყანაში არ არსებობს!!!!

ჩემი მეორე ბებო ჯერ არ მინახავს, იმას იდეალური მეხსიერება აქვს, ჩემზე უკეთესი მეხსიერებაც კი :)

5 comments:

kanario said...

კარგია, რომ დაბრუნდი... :) ცოტა ხნით თუ სამუდამოდ? :)

toma said...

cota xnit chamovedi

babisa said...

ჰო
ეს "ქართული სიბერე" ისეთჳვე უსუსურია, როგორც თავად ქვეყანა :\

კარგია, რომ გიცნო და რომ ასე მონატრებულ ნათესავებს ნახულობ :)

babisa said...

ჰო
ეს "ქართული სიბერე" ისეთჳვე უსუსურია, როგორც თავად ქვეყანა :\

კარგია, რომ გიცნო და რომ ასე მონატრებულ ნათესავებს ნახულობ :)

როდრიგო said...

.....

:)ბებია ბებო კარგად გიმყოფოს ;))