May 10, 2010

35 Days

ხუთი კვირა დარჩა სემესტრის დამთავრებამდე და უკვე ეკლებზე ვზივარ. ხუთი კვირა სულ რაღაც 35 დღე მაგრამ ორი რთული კურსი, რომლის არ ჩაბარება უბრალოდ არ შეიძლება, ბევრი მიზეზის გამო, ისევ და ისევ სტეპენდია და ისევ და ისევ ის რომ შეიძლება მომავალ სემეტრზე გადასვლასთან პრობლემები შემექმნას.

ანატომიისაგან და ფიზიოლოგიისაგან განსხვავებით, ამ ორი კურისის სირთულე სულ სხვა რამეა. არ არის საჭირო 24 საათი წიგნებს არტყა თავი და იზუთხო სიტყვა სიტყვით თითოეული ქვეთავი, მაგრამ პრობლემა იმაში მდგომარეობს რომ კურსების გარშემო ინფორმაცია არის ძალიან მწირი და ცუდი. სემინარების მიზანი არ შესაბამება მოცემულ ლიტერატურას, ან მე ვერ ვპოულობ კავშირს. ისევ და ისევ უამრავი რაპორტი, რომლებსაც ხელმძღვანელის გარეშე ვწერთ და შესაბამისად შეცდომის დაშვების დიდი შანსია, ამის უფლებას კი თავს ვერ მივცემთ. მოკლეთ ისევ სტრესი მაგრამ ცოტა სხვაგვარი, თუმცა შედეგი მაინც ერთია.

ხუთი კვირის მერე კიდევ ალბათ კდიევ ერთი სადარდებელი გამიჩდება, ჩემები არ ჩამოდიან, მე კიდევ არ მინდა წასვლა, სახლშჳ მინდა ყოფნა. ყოველ შემთხვევაში ახლა ასეთ განწყობაზე ვარ. რა უბედურებაა რაც წინასწარ ვთქვი და მოვინდომე არაფერი არ გამომივიდა.


Eng:
Five weeks and no energy left. Day by day everything gets more difficult and complicated. On maybe not? Maybe I am just tired? Possible, everything is possible. 44 weeks of permanent stress is not easy to handle, even if I have some good coping strategies.

After five weeks or maybe earlier I have to make a decision. Fly to Tbilisi, and stay with my parents during 3 weeks or staying here, home. Honestly I prefer the last one. When I go home, I have to visit so many people, everybody wants to see me (us), but however most people are old, it is me who has to visit them. This makes me tired and sick - same words, same stories, same question... there are really few people who I want to see, and when I am there I meet them so rare.. (Maybe for you my dear reader this sounds strange but the relative system in my country is very strong and wide).

I wanted my parents to come here sooo much, but the only thing they are worried about is other people's opinion, what the others gonna say about them if they leave my grandma with the uncle. Shit, such life sucks!

3 comments:

Terese said...

Det är inte bara du som har tappat motivationen vill jag lova, jag är helt tom! Att långvarig stress inte är bra har vi fått många bevis på och ändå är det våran vardag pga lärarnas upplägg. *suck*

Jag hoppas att tiden går fort nu så att vi kan få lov!

Hoppas det löser sig med dina sommarplaner.

Vi syns kanske i skolan.

clown said...

წარმატებები და სტრესის მოხსნა ^_^

Nicole said...

ძალიან კარგად მესმის შენი. ყოველთვის მიჭირს მშობლიურ ქალაქში ჩასვლა იმავე მიზეზების გამო...
სტრესი კი ზოგჯერ სასარგებლოც კია, ჩემზე უკეთ იცი.
წარმატებებს გისურვებ უხვად, ყველაფერი გამოგივა! :)